Witam, mój lekarz rodzinny powiedział, żebym zrobił sobie badanie homocysteiny? Co to za badanie i jak się je robi?

Szanowny Panie,
Homocysteina to siarkowy aminokwas, który powstaje u człowieka w wyniku demetylacji metioniny pochodzącej ze spożywanego białka. Badanie homocysteiny wykonuje się z krwi żylnej (najczęściej pobieranej z żyły łokciowej) lub z moczu.
Homocysteina jest niezależnym czynnikiem ryzyka rozwoju: miażdżycy oraz zmian zakrzepowych. Z związku z tym jej podwyższony poziom podnosi prawdopodobieństwo wystąpienia zawału mięśnia sercowego i udaru mózgu. Prawidłowe wartości homocysteiny pobranej w krwi to 5-15 mol/l. W moczu homocysteina nie powinna występować, wyniki dodatni świadczy o nieprawidłowości.
Podwyższony poziom homocysteiny nazywamy hiperhomocysteinemią. Jej przyczyny to:

  1. Uwarunkowania genetyczne
  2. Nieprawidłowa dieta, a w szczególności niedobór: witaminy B12, kwasu foliowego, witaminy B6
  3. Zażywanie leków, które podwyższają poziom homocysteiny (na przykład: fenytoina, karbamazepina, metotreksat, teofilina)
  4. Choroby: przewlekła niewydolność nerek, białaczka limfoblastyczna, rak jajnika i sutka, niedokrwistość Addisona-Biermera, niewydolność tarczycy, łuszczyca.
  5. Palenie tytoniu, nadużywanie alkoholu

Leczenie hiperhomocysteinemi polega na podaży witamin: B6, B12 i kwasu foliowego.

Pozdrawiamy i życzymy szybkiego powrotu do zdrowia.
Zespół lekarzy portal lekarz-radzi.pl

Od 2 miesięcy brakuje mi sił, nic mi się nie chce robić, najchętniej spędziłabym całe dni w łóżku. Rozstałam się z moim chłopakiem i od tego czasu jestem załamana. Ostatnio nawet przestałam chodzić na zajęcia na studiach, bo nie mam sił i ochoty. Jest mi bardzo smutno, czuję się jakby moje życie straciło sens. Mam problemy ze spaniem, co raz mniej jem. Moja przyjaciółka mówi, że mam depresję i powinnam się leczyć. Już sama nie wiem co robić.

Szanowna Pani,
Niestety opisywane przez Panią objawy mogą rzeczywiście sugerować epizod depresyjny. W Pani przypadku z dużym prawdopodobieństwem może być to spowodowane zmianą sytuacji życiowej – rozstaniem z partnerem. Depresję związana z czynnikami psychospołecznymi lub poprzedzoną stresującą sytuacją nazywamy depresją egzogenną lub reaktywną. Objawia się ona obniżeniem nastroju, anhedonią ( czyli utratą zdolności do radości i zainteresowań) oraz wzmożoną męczliwością. Dodatkowo może wystąpić osłabienie koncentracji, niska samoocena, poczucie winy, pesymistyczne myślenie, myśli i czyny samobójcze, zaburzenia snu oraz apetytu. Wyżej wymienione objawy muszą występować przez co najmniej 2 tygodnie.

W zależności od podłoża choroby leczenie polega na farmakoterapii lub psychoterapii. Z dobry efektem stosuje się te dwie metody jednocześnie. Ważnym elementem leczenia jest dostępność wsparcia społecznego czyli silne więzi z bliskim. Istotna jest również systematyczna i dobra współpraca z lekarzem, dlatego tym bardziej powinna się Pani skontaktować z lekarzem psychiatrą. Na podstawie badania będzie on mógł postawić diagnozę oraz zalecić stosowne leczenie.

Pozdrawiamy i życzymy szybkiego powrotu do zdrowia,
Zespół lekarzy portal lekarz-radzi.pl

Witam, mam 33-lata i od 2 dni w trakcie oddawania moczu czuję silne pieczenie. Dodatkowo w godzinach popołudniowych dołączyły się u mnie bóle w podbrzuszu tak poniżej pępka oraz często muszę chodzi do toalety w ciągu dnia. Spotyka mnie to pierwszy raz. Czy to coś poważnego? Co robić? Proszę o pomoc.

Szanowna Pani,
Z uwagi na prezentowane objawy jak i Pani wiek najprawdopodobniej przyczyną zgłaszanych dolegliwości jest zakażenie układu moczowego (tzw. ZUM). Jest to częsta jednostka chorobowa, szczególnie u kobiet. W pierwszej kolejność wskazane jest wykonanie badania ogólnego moczu celem potwierdza zakażenia (leukocyturia, niekiedy erytrocyturia). Ewentualnie w przypadku niejednoznacznego wyniku można dodatkowo wykonać badanie posiewu moczu z antybiogramem. Leczenie jawnego ZUM polega na eliminacji drobnoustrojów chorobotwórczych z układu moczowego poprzez stosowanie odpowiednich leków przeciwdrobnoustrojowych. W przypadku niepowikłanych zakażeń dróg moczowych lekiem pierwszego rzutu jest furagina. Jeżeli wystąpi niepowodzenie takiej kuracji należy zastosować antybiotyk z grupy fluorochinolonów (najczęściej ciprofloksacynę). Dodatkowo warto zadbać o obfitą dobową podaż płynów oraz “zakwaszanie” moczu (np. witamina C, preparaty z żurawiną). W Pani przypadku rokowanie jest dobre i zazwyczaj cała kuracja trwa od 7 do 10 dni. Należy udać się do lekarza POZ, który po zbadaniu będzie mógł postawić diagnozę

Pozdrawiamy i życzymy szybkiego powrotu do zdrowia.
Zespół lekarzy portal lekarz-radzi.pl